آشنایی با ساز سه تار
آشنایی با ساز سه تار

از اصیل ترین ساز های ایرانی و ساز های مربوط به محدوده غرب آسیا، سه تار است. ساز سه تار در نزد عرفا به ساز اوتار نیز شهرت داشته است. این ساز را از خانواده ساز تنبور دانسته اند در حالی که امروزه این ساز را بیشتر از خانواده تار می دانند و نوازندگان هر یک از این ساز ها معمولا دیگری را نیز خوب می نوازد. سه تار همانطور که از نام آن مشخص است در ابتدای راه سه تار یا سیم داشته است که به مرور زمان با ایجاد تغییراتی در آن تعداد این سیم ها به عدد چهار رسیده است. البته باید توجه کرد که دو سیم آخر با هم نواخته می شوند و نزدیک یکدیگر قرار دارند. نحوه نواختن سه تار به صورت نشسته است و کاسه ساز بر روی ران پا و دسته در دست قرار می گیرد. این ساز از دو بخش اصلی کاسه و دسته و معمولا از جنس چوب توت و گردو ساخته می شود. 
ساز سه تار با استفاده از انگشت سبابه دست راست نواخته می شود و صدای بسیار دلنشین و زیبایی دارد. صدای این ساز به شکلی است که با روان انسان ارتباط قوی و معنا داری پیدا می کند و به همین دلیل اغلب این ساز را به عنوان همدم تنهایی می شناسند. سه تار در ابتدا به عنوان سازی با نوای غمگین شناخته می شده است ولی موسیقیدانان ایرانی در تلاش اند تا آوا های لذت بخش بیشتری از این ساز را نیز به گوش مردم برسانند.
برای کوک کردن ساز سه تار کافی است به سراغ گوشی های تعبیه شده در انتهای دسته بروید و از طریق آن ها هر یک از این چهار سیم را به راحتی کوک کنید. معمولا نت پایه در ساز های تار و سه تار، نت دو در سیم اول می باشد و بقیه سیم ها بر اساس کوک سیم اول کوک می شوند. نت دو در موسیقی سنتی ایرانی و در ساز هایی مثل سه تار برابر است با نت سی میانی در موسیقی کلاسیک چرا که نت های موسیقی کلاسیک نیم پرده از نت های موسیقی ایرانی پایین تر هستند. البته نهایتا نوع کوک کردن این ساز بستگی به موسیقی و دستگاهی است که بر روی آن قرار است ساز نواخته شود. عوض شدن کوک در ساز های ایرانی حال و هوای موسیقی را تغییر می دهد.