معرفی ساز هارپسیکورد
معرفی ساز هارپسیکورد

هارپسیکورد یک ساز کلاویه دار و شبیه به پیانو است که با نام چمبالو یا کلاوسن نیز شناخته می شود که البته این دو اصطلاح، واژه های ایتالیایی و فرانسوی این ساز هستند. این ساز را می توان از مهمترین ساز های مربوط به دوران باروک دانست که در گروه ها  باس شماره دار را می نواخته است. شکل ظاهری ساز هارپسیکورد شباهت بسیار زیادی به ساز پیانو دارد و به نوعی آن را می توان از مادران این ساز دانست. با وجود شباهت ظاهری بالای هارپسیکورد و پیانو صدای آن ها متفاوت است. مکانیزم این ساز به این صورت است که با فشردن کلاویه ها، زائده هایی به شکل مضراب سیم های متصل به دستگاه را به ارتعاش در می آورند و صدا تولید می شود. 

ساز هارپسیکورد از ساز های بسیار محبوب نوازندگان و موسیقیدانان دوران باروک است و از مهمترین ساز های موسیقی اروپایی در قرن شانزدهم تا نیمه های قرن هجدهم بوده است. اما به مرور زمان محبوبیت ساز پیانو بین مردم بیشتر شد و این ساز زیبا کم کم به فراموشی سپرده شد تا اینکه دوباره در قرن بیستم به علت تمایل به موسیقی های قدیمی و با اجرا های قدیمی در موسیقی های جدید استفاده از هارپسیکورد دوباره رایج شد. این ساز به عنوان یک ساز همراهی کننده در گروه های نوازندگی در دوران باروک مورد استفاده قرار می گرفته است و آهنگساز به نحوی این ساز را در موسیقی قرار می داد که بداهه نوازی برای آن راحت باشد. غالبا آهنگسازان از این ساز به صورت باس شیفره و شماره گذاری شده استفاده می کنند. ساز هاپسیکورد در طرح و اندازه های مختلفی وجود دارد و تعدادی از ساز ها مثل ویرجینال، موزلار و اسپینت شباهت زیادی به این ساز دارند.

از نظر علم  موسیقی شناسی و ساز شناسی، ساز هارپسیکورد در دسته ساز های زخمه ای و کلاویه ای قرار می گیرد و مادر پیانو است. ساز پر شباهت دیگر به هارپسیکورد ساز کلاویکورد است که در قرن هجدهم میلادی در خانه هر موسیقیدان و آهنگسازی این دو ساز یافت می شد. از نظر صدا نیز هارپسیکورد صدای بهتری از کلاویکورد دارد. شکوه و غنای این ساز زیاد است و در قرن 15 تا 18 میلادی محبوبیت زیادی داشته است.