علی باغفر: حامد بهداد دو سر و گردن از بازیگرانی که خواننده شدند بالاتر است
علی باغفر: حامد بهداد دو سر و گردن از بازیگرانی که خواننده شدند بالاتر است

«گیج گاه» یکی از فیلم‌های سینمای کمدی – تراژیک جشنواه فجر بود که بهمن ماه سال گذشته به نمایش در آمد. این فیلم امسال هم در روزهای اخیر در جشنواره جهانی فیلم فجر مورد توجه قرار گرفته است. یکی از نکات این فیلم، حضور «علی باغفر» در جمع بازیگرانش است. موزیسین باسابقه و سرشناسی که تا کنون آثار متعددی را منتشر کرده و با خوانندگان گوناگونی هم همکاری داشته است. از جمله «حامد بهداد» که زمستان سال گذشته اولین آلبوم خود را با همکاری علی باغفر و مسعود فیاض‌زاده ارائه کرد. آلبوم حامد بهداد و همچنین نمایش فیلم گیج گاه در جشنواره‌های فیلم فجر بهانه‌ای بود تا دقایقی را با علی باغفر گپ بزنیم. او در این مصاحبه از فعالیتش در دنیای سینما و موسیقی و تجربه همکاری با حامد بهداد صحبت‌های جالبی را مطرح کرد.

*شما در جشنواره فیلم فجر با فیلم «گیج گاه» حضور داشتید. پروژه‌ای که بازیگرش بودید و تجربه متفاوتی در کارنامه کاری شما بود. درباره این فیلم و کلاً حضورتان در دنیای بازیگری برای ما بگویید که چقدر جدی است؟
سینما برای من مانند موسیقی، جدی است. بیست سال است که درگیر موسیقی هستم و به صورت حرفه‌ای کار می‌کنم. ملودی می‌سازم و درامز می‌نوازم و کارهای مختلفی انجام داده‌ام. اما راجع به سینما باید بگویم که از قدیم با هنرمندان مختلف سینما ارتباطات و همکاری‌هایی داشتیم. با «حامد بهداد» هم رفت و آمد داشتیم و کلاً سینما همیشه برای من بوده است. اما در جریان پروژه «فروشنده» حضور داشتیم و با آقای «اصغر فرهادی» قرار بود که موسیقی کار کنیم. در ادامه وارد فیلم ایشان شدم و سپس چند پیشنهاد نقش اول داشتم که یکی از آنها فیلم آقای معتمدی شد. در حقیقت «گیج گاه» سومین فیلم سینمایی من و فیلم دوستانم است. «حامد بهداد» و «عادل تبریزی» و «حنیف سروری» همگی از دوستان قدیمی من هستند و کارگردان فیلم هم دوست داشت که این نقش را بازی کنم. فیلم گیج گاه با فضایی که همیشه در موسیقی داشتم متفاوت بود چرا که کمدی بود و فضای شادی داشت. از سوی دیگر نوعی از موسیقی را ارائه می‌کرد که من نقطه مخالف آن را همیشه کار کرده‌ام. این کاراکتر من در فیلم گیج گاه از ابتدا تا انتهای فیلم حضور دارد ولی حضورش به اندازه است یعنی نه پررنگ و نه کمرنگ است.  ضمن اینکه فضای این فیلم کاملاً دوستانه بود و به همین دلیل قبول کردم که حضور پیدا کنم.
 
*یک حقیقت تلخ این است که به جز خواننده‌ها سایر فعالان حوزه موسیقی با حضور در دنیای بازیگری چندان دیده نمی‌شوند.
نیت من از حضور در این فیلم، دیده شدن نبود چون کار من در موسیقی است. سینما برای من تجربه است و به واسطه رفت و آمدهای زیاد خودم و علاقه‌ای که دارم در این فضا هم حضور پیدا کرده‌ام. این اتفاق برای هرکسی ممکن است رخ دهد و هر کسی ممکن است که مایل به تجربه‌ای جدید باشد. خیلی مهم نیست که چقدر عکس شما روی پوستر باشد یا نباشد ولی مهم برای من این بود که در لحظه حضورم در این فیلم بتوانم کار درست را انجام بدهم. فکر هم می‌کنم که اینطور بوده باشد. مثلاً در فیلم «راه رفتن روی سیم» یک نقش محوری داشتم ولی فضای متفاوتی نسبت به فیلم‌سینمایی گیج گاه داشت. ممکن است که فیلم گیج گاه در گیشه هم اقبال خوبی داشته باشد اما دو فیلم دیگری که کار کردم فضای متفاوتی داشتند. حضور من در فیلم فروشنده بیشتر از طریق موسیقی بود و فیلم آقای معتمدی هم حدود دو سال توقیف بود و بعد از آن نتوانست اکران خوبی داشته باشد.
 
 
*اکنون که به فیلم گیج‌گاه نگاه می‌کنید با توجه به سوابق گذشته‌ای که در موسیقی داشتید از خودتان راضی هستید؟
ساز من درامز است ولی فعالیت‌های دیگری در حوزه موسیقی داشتم که از جمله آنها می‌توانم به سانگ‌رایتری و خواندن اشاره کنم چون در حال تولید آلبوم جدید خودم هم هستم. چند موزیک‌ویدیو هم درست کرده‌ام و به مرور در مسیر خواندن ترانه‌های خودم حرکت خواهم کرد. حضور من در فیلم گیج‌گاه چالش زیادی داشت و نگران بودم ولی به کارگردان پروژه اعتماد داشتم و می‌دانستم که او یک فضای نوستالژیک را می‌خواهد. در زمان اکران مطبوعاتی فیلم هم که حضور پیدا کردم دیدم که خروجی کار، خوب شده است. این کار من در سینما بود و ارتباطی به موسیقی نداشت و یک کاراکتری را صرفاً بازی کردم و به جز خواننده‌ها، موزیسین‌های دیگر در بازیگری سینما کمتر دیده می‌شوند. پس از چالش و نگرانی‌های که داشتم الان بابت بازی در فیلم‌سینمایی گیج گاه سر من بالا است و دیدم که فیلم آبرومندی شده است.
 
*درباره خواننده‌هایی که وارد دنیای بازیگری شده‌اند چه نظری دارید؟
یک فیلم به نام «عصبانی نیستم» به تازگی از «رضا کولغانی» دیدم که خوب بود چون در حقیقت، خودش بود. اگر کسی خودش باشد همه چیز حل است! اگر آن شخصیت به خودتان نزدیک باشد چیزی را از دست نمی‌دهید. تجربه بازیگری دوستان خواننده پاپ مثل «فرزاد فرزین» را دوست نداشتم. چون اغلب این دوستان از پایه حرکت تجاری انجام داده‌اند و هنری در آن نمی‌بینم.
من مخالف حضور خواننده‌ها یا موزیسین‌ها در دنیای بازیگری نیستم چون برای خودم صرفاً علاقه‌مندی بوده است. علاقه من به سینما در حد موسیقی نیست چون کلاً موسیقی، زندگی من است و هرچه از آن دارم از موسیقی و سازم است. در این سال‌ها پیشنهادات بسیار زیادی هم خصوصاً از تلویزیون و سریال‌ها داشتم اما سمت آنها نرفتم. پیشنهاداتی هم که تا کنون برای بازیگری قبول کردم صرفاً یا دوستانه بوده یا بررسی زیادی روی آنها انجام دادم. شاید از این به بعد پلن جدی‌تری برای بازیگری داشته باشم اما تا کنون اینطور نبوده است.
 
*درباره بازیگرانی که خوانندگی را تجربه کردند چه نظری دارید؟
من به جز حامد بهداد صدای شخص دیگری را نشنیده‌ام که بخواهم نظر بدهم اما شک نکن که حامد بهداد دو سر و گردن از سایر بازیگرانی که خواننده شدند بالاتر است. به لحاظ هنر و انتخاب ژانر و انتخاب آدم‌های اطرافش و از هر لحاظ دیگر با سایرین قابل مقایسه نیست.
 
*در جشنواره فیلم فجر، فیلم گیج‌گاه در بخش بازیگری نامزد نشد. دلیلش چه بود؟ نظر شما درباره تصمیم داوران چه بود؟
من آنقدر درگیر سینما نبوده‌ام که هر سال جشنواره فیلم فجر را دنبال کنم و سال گذشته هم همینطور بود. ظاهراً تصمیم‌گیری داوران جشنواره فیلم فجر خیلی سلیقه‌ای است و نمی‌دانم سیاست آنها چه شکلی است. اما در کل انتخاب‌های جشنواره فیلم فجر سورپرایزکننده بود چون در میان بازیگران خانم و آقا آنها که شهرت بیشتری داشتند میان نامزدها نبودند. من فیلم «بی همه چیز» را هم دیدم که اتفاقاً «باران کوثری» در آن فیلم و همین فیلم خودمان حضور بسیار خوبی داشت اما حتماً بازی‌های بهتری بوده است و من سایر فیلم‌های جشنواره فجر را ندیدم. به هرحال همیشه عدالت زیادی وجود ندارد چون سلیقه و سیاست‌های کلی وجود دارد و من خودم متوجه جزئیات نیستم.